last two weeks..

and then suddenly, i have two more weeks left here in ciudad real. ayos!

after 3 months na puno ng pagpetiks, gawa ng webpage prototypes, pagaaral ng banksphere technology, at ilang paglalakabay sa ilang magagandang lugar sa espanya, ako ay malapit nang bumalik sa pinas. exciting times. this week, mag-aantay na lang ako ng annoucement kung kailangan pa naming bumalik dito in mid-august or derecho na kami sa deployment ng banksphere sa mga projects sa pinas. pagkatapos nun, ihahanda ko na ang aking luggage, magliligpit na ng mga damit at gamit na hindi na gagamitin. kailangan ko na ring ma-finalize ang mga pasalubong na bibilhin para magkasya sa luggage. at kailangan na rin ihanda ang sarili sa paguwi.

sobrang nakakamiss na talaga ang pinas. nakaka-miss na ang pamilya, ang mga kaibigan, ang mga dating tambayan, ang mga dating ginagawa. sobrang nakaka-miss din ang mga lutong pinoy. hindi yung mga pinilit lang. haha!pati mga delatang pinoy, miss ko na rin. noong nakaraang linggo, nag-alam kami ng ginisang (Ligo) sardines.. grabe, feeling ko kumakain ako sa fine dining restaurant. ganun ko na talaga ka-miss ang buhay pinas.

ito ngang paguwi ko, iniisip ko - kung babalik man ako o HINDI na dito sa espanya sa mid-august - ok na kahit na ano. kung babalik ako, mas marami pa akong ma-eexperience dito sa spain at marami pa akong pwedeng puntahan. kung ndi man, i would have the time na para maayos ang mga kailangan kong ayusin sa pinas (tulad ng shop namin) at tumulong sa family (though laging sinasabi ni nanay na ok pa naman). either way, i guess may mga benefits para sa akin in the long run. pero sa ngayon, masasabi ko na sobrang swerte ko at nabigyan ako ng pagkakataon na ganito, makapaglakbay at mamuhay sa espanya. makita ang mga magagandang lugar dito, ang maramdaman ng buhay dito at matuto ng mga bagong bagay na hindi mo makikita sa pinas.

dalawang linggo na lang at uuwi na ako. kitakits tayo pilipinas! aja!

home alone.

so yun nga, ang aking tropa dito sa ciudad real ay nagdecide na pumunta ng italy sa pamumuno na rin si kaibigang clara dahil may imi-meet daw sya dun na college friend. at dahil ako ay mayroon lamang spanish visa, ako ay hindi makasama sa kanila. buong tropa, aalis papuntang italya.. at ako ay nandito ngayon sa aming apartment, nakatutok sa laptop ni kaibigang glen, nagmumokmok at nagba-blog. kamusta naman yun?

well, actually hindi pa talaga ako mag-isa ngayon. kasama ko si roommate jons, nagluluto nga sya ngayon eh, pro bukas ng umaga ay aalis naman sya papuntang madrid dahil bday nya kahapon at iti-treat daw sya ng kanyang mga repapips doon. manunuod daw sila ng transformers at magsha-shopping galore.. ang masama doon, kahit na gustuhin kong sumama manuod ng movie, alanganin masyado. last full show ang balak panuorin ng mga yun at sila eh may booking na sa hotel, alangan namang tumambay lang ako sa train station pagkatapos manuod at mag-antay ng umaga, diba?

so ayun na nga, home alone ang drama ko nitong weekend. kanina eh nag-ikot ikot ako dun sa shopping center/grocery store na malapit sa train station pagkatapos kong ihatid doon ang mga tropa ko na umalis. tingin-tingin lang, hanap ng pwedeng mabibili. bukas, sa plaza mayor naman ako pupunta, may trip akong bilhin na nike cologne at titignan ko kung nag-sale na yung sapatos na inaabangan ko. pero bago ko gawin yun, babawi muna ako ng tulog. hehe. gusto ko lang matulog buong umaga bukas. tapos maglinis siguro ng bahay. tapos pagdating ng hapon, plaza mayor na. ang puproblemahin ko na lang eh ang darating na linggo. wala pa akong maisip na gagawin sa linggo.. marathong ng Heroes? nuod ng movies sa laptop? browse ng porn? subukan ko kaya ulit magsulat? hmmm... what to do, what to do... baka matulog na lang ako ulit. haha!

punyeta, habang ang mga tropa ko eh nagpapakasarap sa italya eh ako dito at nakatali sa ciudad real. asarness. ayoko namang maglakbay dito sa spain ng ako lang mag-isa. kamusta naman yun. buti sana kung magaling na akong magsalita ng espanyol sus.. pag-order pa lang ng pagkain at pagbili ng tickets ang alam ko! haha! saka bumati at magpaalam sa mga ka-opisina. yun lang.. galeng-galeng ko talaga..

hay.. buti na lang at kahit papaano eh hindi na ako masyadong depressed katulad ng mga nakaraang araw. konti na lang. sana hindi ako topakin sa darating na weekend. syet.

downward spiral.

i'm on a downward spiral into depression this past two days.

yesterday, i found myself crying in one of the cubicles of the men's room just to let all these negative emotions out. i was talking to nobody in the team, always walking behind the group and just drowning myself with sound waves from my headphones. everything seems so fucked up for me: relationships, work, friends, family. suddenly, almost everything/everyone that i care about feels so distant, cut-off, cold.

and today is not so different. i started the day staring at my ceiling and now i'm here staring at my computer trying to put into words the gravity of how i feel. i feel like shouting my lungs out, i feel like crying until i'm dry, i feel like punching walls just to remove the numbness i feel in my hands. i feel so helpless and alone, even in the midst of so-called friends.

i'm on a downward spiral and i'm starting to drown.