Monday, June 30, 2008

codes para kay shelley.. :)

shelley! ito na po yung codes na kailangan mo po sa akin! diba sabi ko kanina dito ko na lang ilagay. hehe. ito na po! sana makatulong!

aja!


public void closeMemoToFile(long mtfId){
MemoToFile mtf = facade.getMemoToFile(mtfId);
Long workAssignmentId = mtf.getWorkAssignmentId;

...
/* logic for closing memo to file goes here */
...

List
userIdList = facade.getUsersByUserType("LRAS");

for (Long userId: userIdList){
String description = "Memo-To-File has been closed and needs to be filed";
String agendaType = "MTF Filing";
createAgenda(userId, description, agendaType, workAssignmentId);
}

}

public void createAgenda(Long userId, String description, String agendaType, Long workAssignmentId){
Agenda agenda = new Agenda();
agenda.setUser(userId);
agenda.setDescription(description);
agenda.setAgendaType(agendaType);
agenda.setWorkAssignmentId(workAssignmentId);
agenda.setDateCreated(new Date());

facade.addNewAgenda(agenda);
}

Sunday, June 29, 2008

of pacmans and moonstars..

pinanuod ko yung laban ni manny pacquiao kanina (although hindi pay-per-view dahil wala akong budget sa mga ganyan) at talaga namang napahanga ako sa ipinakita niyang improvement sa larangan ng pagbo-boksing.

okay, hindi ako eksperto sa boksing, pero katulad ng maraming pilipino eh pinapanuod ko talaga ang mga laban n'ya. at sa laban niya kanina, pinakita niya na minsan, hindi lang importante ang punching power mo, dapat matalino ka rin sa loob ng ring at gamitin ang mga arsenal mo ng tama.

dati, kapag pinapanuod ko ang mga laban ni pacquiao, sobrang bilib ako sa bilis at lakas ng suntok nya. makikita mo sa mga dating laban nya kung papaano nya dinadala ang laban sa mismong kalaban niya. hindi sya natatakot na makipagsabayan dahil alam nya ang lakas niya. pero kanina, napabilib ako kasi iyon ang talagang "boxing". hindi lang sabayan ng lakas, kundi gamitan ng estratehiya. kaya madalas ay hindi ako nanunuod ng mga heavyweights eh. minsan, isang round pa lang, tapos na. pero sa mga ganitong weight division, nandito ang mga laban na masarap panuorin. mga laban ni mayweather, mga laban ni roy jones jr, mga laban ni oscar dela hoya.

sobrang sarap panuorin nung laban na iyon ni pacquiao kanina. ginawa niyang tenderloin ang mukha ni diaz. halos walang makapasok sa mga suntok ni diaz. kalagitnaan pa lang ng laban, alam mo na kahit na abutin hanggang 12th round ang laban eh mananalo si manny. nasa ibang level siya kanina. masasabi talaga nating one of the greatest.

pucha, galeng mo manny. ang tagay na ito ay para sa iyo!

***
isang eksena kagabi dito sa bahay.

utol: kuya mike, narinig mo na ung version ng moonstar 88 ng kantang "Senti"?

ako: hindi pa. bakit?

utol: pakinggan mo! ang galeng! kanina ko pa pinapanuod dito sa youtube. si gwen nga eh nakakanta na rin dahil kanina ko pa pinapaulit-ulit.

ako: sige, pakinggan ko mamaya.

fade to black.

at iyon na nga, pinakinggan ko, pero hindi kagabi, kanina lang ng bigla kong maalala yung eksena na iyon. so pumunta ako ng www.youtube.com at nag-search gamit ang mga keywords na "moonstar 88" at "senti". ito ang aking napanuod:



asteeg.

galeng ng post-rock harmonies na gamit nila, lalo na dun sa simulang part ng song. galeng din nung soaring guitar solos nila, na reminds me of john frusciante. inangkin nila yung kanta. kung meron sigurong tribute album para sa Yano, ito ang magandang single para sa album na iyon. at yung vocalist, holy syet, she has great pipes! and she's pretty to boot! pwedeng pantapat kay aia de leon.

bukas, pagkatapos ng trabaho, subukan kong dumaan ng trinoma at hanapin ang album na ito ng moonstar 88. sa kanta pa lang na ito, nahulog na ako. hehe.

rakenrol!

*note:
ngayon ko lang na-realize, last year pa pala lumabas itong version ng kanta na ito. hindi naman kasi ako masyadong sumusunod sa tugtugan ng moonstar 88. ang naaalala ko lang sa kanila eh ung torete na single nila. oh well..

Saturday, June 28, 2008

wanted

Wanted, to put in simple terms, is soooo kick-ass. it's like a mash-up of "Shoot 'Em Up" crazy gun fights, "300" visceral intensity and the visual effects of "The Matrix". and even though a lot of the things done on Wanted seems so unrealistic, that's also the reason why i liked it so much. the movie just brings you to another level of big screen adrenaline rush because of the out of this world tricks it provides.

for those who have read the comic books to where this movie was based might not find not much similarity from the source. only the beginning (the premise til the training part) and the end part (the last page of the series to be exact) are what seems to be taken from the comics. although the whole "villains have taken over the world" theme of the comics would have been very much interesting to be transferred into the big screen, i think the loom of fate group of assassins approach of the movie is interesting in its own way. although i would have shit in my pants if i ever saw Shit-Face on screen on this movie.

so, the story is about Wesley Gibson (Hollywood's new "it" boy, James McAvoy), a nobody who thinks he's the most insignificant asshole in the world, (who is also being such a pussy about confronting his annoying fat-ass boss and the girlfriend who cheats on him with his bestfriend) and how he is transformed into a bad-ass assassin when he is recruited by The Fraternity, led by Sloan (Morgan Freeman), when his absentee daddy (who he never got to know about) is killed by a rouge member of the group. so he joins the group, leaves his miserable life, trains his ass off and is itching to off the dude who killed his daddy-o.

the action sequences are the big deal on this movie. the cars, bullets, the heads being blown off, the curving bullets and the crazy gunfights, all these are so well choreographed and is just so much fun. that russian director, timur bekmambetov, really does know how to create crazy shots with his camera. i haven't seen his other movies (Night Watch and Day Watch), but after seeing Wanted, i think i really should do myself a favor and watch his other movies.

James McAvoy does a really good job on making us root for his character. he makes us sympathize and feel for his sorry ass situation because a lot of us is just like him. a lot of us are just the same everyman that he is. and his transformation from being a pathetic little loser to a bad ass is believable. Angelina Jolie is still as sexy as ever but her presence in this movie seems a bit, i don't know, subdued? she seems to be just lurking there in many scenes. although she is so bad ass when she needs to be. and Morgan Freeman just have the best one liners in the movie. its really interesting watching him saying "kill this motherfucker!" with such authority. he is the man.

now, this movie might not be the greatest film you've seen but this is definitely one of the best movie experience you'll have. it's never boring and is totally going to blow your socks off. its violently good and i love it for that.

3.5 stars out of 5

Friday, June 27, 2008

wala lang.. kung ano-ano lang..

hmm.. so ano naman kaya ngayon ang pwede kong maikwento dito? parang wala akong maisip na interesante para maisulat. alangan namang magkukukwento na naman ako dito ng tungkol sa wala. kamusta naman yun, diba?

alangan namang ikwento ko dito kung gaano pa rin ako ka-bitter over sa issue na hindi ako makakasama team na papuntang spain nitong darating na july. na every time napapagusapan ang tungkol sa bagay na yan eh bumababa ang energy level ko, lalo na confirmed ko kahapon na kasama dun sa project na yun ang isa sa mga tropa ko (swerte mo ains, sobra). tapos kanina noong pumunta ako sa head office para mag-asikaso ng ilang bagay sa HR eh nakasalubong ko si sir ruel (na siyang nag-aasikaso ng mga papeles ng mga nade-deploy abroad) at nakiusap na ako na raw magdala ng mga paperwork na kailangang i-fillup nung mga aalis nitong july. of all people talaga, sa akin pa talaga pinadaan, diba?! hay.. kung alam mo lang sir ruel kung ano nararamdaman ko nung binigay mo sa akin ang mga papeles na iyon. oh well..

alam ko lilipas din ang nararamdaman ko na ito, pero sa ngayon, sobrang hindi ko lang talaga maiwasan na mainggit at kahit papaano, magtampo, dahil i know i DESERVE that spot sa team na iyon. i KNOW. at gustong-gusto ko lang talaga makabalik muli ng spain. ewan ko, pero sobrang nagustuhan ko ang lugar na iyon. i heart spain. sobra.

bukas, idadaan ko na lang sa panunuod ng movies para hindi ko na lang maisip yang mga bagay na yan. showing na ang "Wanted" and so far sa mga nababasa kong reviews eh positive naman ang sinasabi ng karamihan ng critics. siguro pagkatapos kong manuod bukas ng movie na iyon eh gagawa rin ako ng review about dun. tagal ko na ring hindi nakakapagsulat ng movie reviews sa site na ito eh. ang huli ko yata na naisulat eh yung sa "No Country For Old Men" pa.. tagal na nun. yung movie review ko yata para sa "Iron Man" eh hindi ko nai-post dito, nasa friendster site ko lang yata.

***

nga pala, may nakita akong naka-display na sennheiser HD201 headphones dun PowerMac sa megamall, so naisip ko na sukatin. oh man, parang anlaki nya para sa akin. hindi tulad nung sony MDR-V150 ko na perfect fit sakin. hirap talaga kung maliit na tao ka. hirap na nga maghanap ng kakasyang sapatos, pati ba naman sa headphones na maayos eh alanganin pa? syet talaga, parang nagdalawang isip tuloy ako na bumili nun.

how sad..
***

ang hirap rin pala talaga ng isang araw, isang post no? kailangan ko pa talagang mag-stay up kahit na late na ako nakakauwi para mahabol ko ang mga pwede kong mailagay dito for the day. hehe.

kaya ko ito! aja!

Thursday, June 26, 2008

next in line..

at patuloy ang aking "isang araw, isang blog post" mission. nyahahahhaha! so far, so good. although parang yung post ko para sa kahapon eh hindi umabot sa within 24hour range kasi 12:21am ko na pala na-post. oh well, ganun talaga, mabilis maubos ang oras ko kapag nandito na sa bahay eh.

so ayun na nga, patuloy rin ang aking pagdagdag ng mga kanta sa aking bagong biling ipod. so far eh nasa 25% na ako ng storage capacity, marami pang pwedeng paglagyan. hehe. nilagay ko na rin yung apat na all-time favorite movies ko, para sa mga pagkakataon na gusto kong manuod ng pelikula (tulad ng mga pagkakataon na bumabyahe ng malayuan).

at ito naman ang mga next in line para ma-convert into digital files:


hindi ko pa sure kung alin pa sa mga ito ang meron na akong copy sa ipod or what, so titignan ko pa. kung mapapansin ninyo, nandyan ang CD ng bandang Taken By Cars; kung hindi pa ninyo sila napapakinggan, i suggest that you do. kung magustuhan ninyo, buy their album! support OPM artists! rakenrol!

ayun lang po. bow.

synchronizing

yun lang ang nagawa ko ngayong gabi since makarating ako galing office (well, actually, galing megamall, kasi dumaan muna ako doon para bumili ng leather case para kay Eleanor II)..

ubos oras sa kaka-lagay ng mga bagong kanta at kaka-update ng mga album covers. syet. hirap talaga kapag tinatamaan ng pagka-OC paminsan-minsan. kailangan ko pa tuloy tumambay sa wikipedia para lang masigurado na tama ang mga album titles, track list, genre at may maayos na album cover. kamusta naman yun, diba?

eneweis, ayun na nga.. nasa 6917 songs na ako, at meron pang mga naka-lineup. goodluck talaga. aja!

Tuesday, June 24, 2008

eleanor II

finally, ako ay nakapag-upgrade na ng aking ipod. kanina ay nabili ko na ang matagal ko ng pinag-iipunan na iPod Classic 160GB.

kasi naman, yung una kong ipod na iPod Video 30GB eh hindi ko na malagyan ng mga bagong songs na napapagtripan kong idagdag sa aking playlist. ni hindi ko na mailagay ang bagong album ng Nine Inch Nails na Ghosts I - IV o yung collection ko ng buong discography ng Every Little Thing. kaya ito na, bumili na ako ng may mas malaking storage capacity. pucha, kapag napuno pa ba naman ito anything soon, ewan ko na lang.

so, yung dati kong ipod, named eleanor, eh binenta ko na (great doing business with you, bok!). yung nakuha from that business transaction eh idinagdag ko dun sa ipon ko para sa aking bagong favorite gadget. eneweis, ito nga pala ang first pic ni eleanor II:


next na target ko: sennheiser HD201 headphones (dahil yun lang ang kaya ng budget ko). karir na ang pagiging audiophile! hehe.

Monday, June 23, 2008

but we have other plans for you..

mayroong isang bagay na gumugulo (sort of) sa aking isipan patungkol sa aking buhay opisina.

noong isang linggo, sa pagsisimula ng sun tech days conference na aking dinaluhan, ako ay tinawagan ng aking bossing mula sa opisina. una, nangamusta sa status ng main project na hawak ko. nagtatanong kung nasaan na kami sa user testing at kung ano pa ang mga dapat gawin. basic stuff. syempre kailangang magbigay ng status report, lalo na wala ako sa opisina dahil ako ay nagpapakasasa sa pagkain ng shangri-la hotel sa makati. pagkatapos nun eh biglang humirit si bossing ng "actually, that's not why i called you.."

ayan na..

mayroon daw silang bagong project. gagawin sa java. sa SPAIN ang deployment. aba, may ngiting namuo sa aking mga labi. they are considering me daw para dun sa project na iyon. una, dahil sa aking background sa java development at pangalawa, dahil sa nakapunta na ako ng spain last year. i guess naisip nila na may advantage na ako sa mga aspeto na iyon. todo na ang ngiti ko niyan. medyo naglalaro na sa isipan ko ang mga imahe ng Madrid, Barcelona at ang aking muling pagbisita sa Toledo. summer na ngayon doon, masarap mag-beach. at buhay na naman ang summer sale sa halos lahat ng lugar doon. magandang timing na makapunta ulit doon.

kaso..

bigla akong hiniritan ni bossing ng "but we have other plans for you." sa aking isipan, may bumulong ng "ano daw?" medyo hindi agad nag-sink in ang mga sumunod na sinabi ni boss. basta merong patungkol sa nag-decide sila na kumuha na lang ng isang tao mula sa team ko kapalit ng slot ko, na kaya niya sinabi sa akin dahil sa member ng team ko ang kinuha.. yadda, yadda, yadda.

dahil sa medyo natuliro pa ako, nung tinanong ako ni boss kung okay lang daw sa akin, ang sabi ko eh oo. malamang. pero pagkatapos ng paguusap na iyon at naglalakbay na ako sa kahabaan ng edsa, ako ay nakapagmuni-muni. ako ay biglang napa-WTF?! i was suppose to be going to spain, tapos biglang naglahong parang bula?! huwat da?!

ngayon..

ito na nga, ako napaisip. bakit biglang binawi ang pagkakataon na iyon sa akin? may mali ba akong ginawa nitong mga nakaraang araw? meron ba silang hindi nagustuhan sa aking pinaggagawa sa opisina nitong mga nakaraang araw? well, hindi ko alam, wala namang silang nasabing ganun o patungkol sa ganun. matagal ko ng inaantay na magkaroon ng pagkakataon na makabalik muli doon sa spain. alam ko na lumiit ang chance na makabalik ako simula ng umalis ako mula sa original na project ko, pero hindi ako nawalan ng pag-asa dahil sa alam ko na maraming projects ang papasok galing spain, at baka maka-tsamba ako. at ito na nga, may dumating, pero kumapos.

pero, sasabihin ninyo eh they have plans for me. naisip ko na rin yan. at naisip ko na rin na it doesn't immediately mean na yung plans na iyon eh something better kesa sa deployment sa spain. tama po ba? pwede.

now, ayoko namang isipin na i'm such a greedy motherfucker na ang gusto eh lahat na lang ng mabubuting pagkakataon ay makuha. alam ko na merong iba na hindi talaga mabigyan ng pagkakataon na ma-deploy abroad, ako naman eh nakapunta na last year, give chance to others naman. di po ba? pero.. sa mga ganitong sitwasyon sa ating mga propesyonal na buhay, naniniwala ako na dapat eh kunin natin lahat ng pagkakataon na pwede nating makuha para sa ikabubuti ng ating estado at karerang propesyunal. this is a rat race and i want to get as much cheese as i can.

yeah, maybe i'm a greedy motherfucker.

ewan ko. siguro nga nagiging bitter lang ako dahil sa hindi ako napili in the end at hindi ko alam kung bakit. sobrang kating-kati ako na makapunta muli ng espanya na hindi ko na nakikita ang positive side ng sitwasyong ito (sana talaga meron). sabi ng ilang nakilala ko, isipin ko na lang na baka mas maganda pa ang darating na pagkakataon. malay ko daw ba, baka sa susunod na project papunta doon eh ako naman na ang mapili. sana nga.. sana talaga.

sa loob ng mga dalawa o tatlong lingo, aalis na yung team member ko na napili kapalit ko para sa project papuntang spain. so mga dalawa o tatlong lingo pa akong mai-inggit hanggang sa kanyang pag-alis..

ang saya-saya naman.

Sunday, June 22, 2008

subok lang.

meron akong gustong subukan. isang araw, isang blog post.

subok lang naman.

titignan ko kung kakayanin ko. magpo-post ako ng tungkol kahit na ano, ng tungkol sa kahit na saan, tungkol sa kahit na kanino. basta susubukan ko na magkaroon ng isang post sa bawat isang araw simula bukas. may gusto lang akong patunayan sa sarili ko.

at gusto ko na ulit na mag-post ng nasa tagalog na ulit. pucha, lagi na lang nasa ingles ang mga nilalagay ko dito. aba! hindi naman ako ganito dito dati ah?! hehe.

eneweis, so yun na nga. isang post sa bawat isang araw. goodluck sa akin.

rain rain go away..

so, it's that time of the year once again.. time when streets are flooded, schools are canceled (sometimes office work too!) and it's wet every where! it's the rainy season people. get your raincoats ready.

right now, we have a typhoon signal no.3 in the area. that's 120+ KPH winds and killer rains for you. fortunately for me, i live in a quite elevated area in the city. so no floods for us here. but for some places, they already have knee-deep street floods. other provinces, like the ilocos region, are much more unfortunate now because whole towns are being flooded.

hopefully tomorrow, the typhoon would be moving away from the area of responsibility of the country and all these rain and winds would go away. for the moment. there are going to be a lot more typhoons to be expected until, i don't know, october?

so for now, i'm stuck here at home. watching the rain and hoping that there won't be anymore electrical blackouts soon.

Friday, June 20, 2008

sun tech days 2008: day three

so yesterday was the last day of this year's Sun Tech Days Conference and it's been really great hanging out (and learning at the same time) at the event.

there are a lot of interesting technologies that were presented and i'm really excited to try and test some of them myself. i'm very much interested in getting down and dirty with the GlassFish server, the jMaki framework, the Woodstock project for Ajax+JSF to name a few.. it was really great being introduced to this new technologies and at the same time it's quite frustrating personally that i haven't tried this technologies before. my present codes looks like garbage when compared to the coding done with some of this new tech (just like jMaki, which i really think kicks tremendous ass in the web-tier development). in some of the sessions, i was scratching my head on how easy some of the things are done now with these technologies. oh well, at least my eyes are now opened to new possibilities of JEE development.

it was really exciting on the technical side yesterday, but the "fun" activities are quite the letdown. we were expecting some kind of post-conference party or something because it was the last day. and also the premium freebies are.. down to only a bag tag. although it's a really nice bag tag. but compared to the second day where they gave away a bag-full of goodies (almost literally), yesterday was.. unexpected. oh well.. at least we have a very cool bag-tag. haha!

and yes, the food is still great. i'm going to miss eating out at shangri-la hotel. :D

so, anyways, this is our group from Soluziona with java guru Sang Shin after his morning Talent Show session:


and this is our group before leaving the venue and enjoying this year's Sun Tech Days:


hopefully we would get to attend next year!

Wednesday, June 18, 2008

sun tech days 2008: day two

so, me and some of my office mates have actually managed to get ourselves away from the office for three days to attend this year's Sun Tech Days Conference. today was day two, and man, it's been a really great experience..

actually, medyo excited lang siguro ako dahil pers taym ko na maka-attend sa mga ganitong klaseng mga conferences. kaya ako, pinanindigan ko na ang aking pagiging total geek at i'm trying to enjoy as much as i can sa event na ito.

aba! sino ba naman ang hindi mag-eenjoy, we are eating FREE food at Shangri-La Hotel @ Makati (which by the way is really freaking good.. i heart conway's now), we are meeting a lot of new people from the I.T. community, getting a bunch of freebies and learning a lot of new technologies that i'm already itching to get my hands dirty on.

and sang shin, YOUR THE MAN! it was really nice meeting you and learning new stuff from you! you totally rock man! i'm going to be hanging out at your page often from now on.

and yeah, this is me @ the sun tech days conference.. :)


i'm so looking forward to day three tomorrow and planning to enjoy it to the max! aja!

Saturday, June 7, 2008

not as we..

when alanis writes break up songs, she always, always nails it straight at brings it home. she just knows how to put the right words, make the emotions just flow out of every line and make the listener feel how it must have felt when she was writing it.

i was listening to alanis' latest album and i found this track to be the most emotional song in it. i just loved it. (and realizing that it was in one of the earlier episodes of House M.D. season 4 made it much more interesting for me.) or maybe i'm just a sucker for break up songs..




not as we
by alanis morrisette

reborn and shivering
spat out on new terrain
unsure, unconvincing
this faint and shaky hour

day one, day one
start over again
step one, step one
i'm barely making sense
for now i'm faking it
'til i'm pseudo-making it
from scratch, begin again
but this time I as "I"
and not as "we"

gun-shy and quivering
timid without a hand
feign brave but still intent
little and hardly here

day one, day one
start over again
step one, step one
with not much making sense
just yet i'm faking it
'til i'm pseudo-making it
from scratch, begin again
but this time I as "I"
and not as "we"

eyes wet,
toward wide open freight
if god is taking bias,
i pray he wants to lose

day one, day one
start over again
step one, step one
i'm barely making sense
just yet i'm faking it
'til i'm pseudo-making it
from scratch, begin again
but this time I as "I"
and not as "we"