blast from the past.

kaninang hapon, nagkaroon ng kitakits ang ilan sa mga kaibigan ko from elementary. oo, elementary pa. and i am proud to say na kahit papaano eh kakilala ko pa rin ang mga kaibigan ko galing elementarya. hehe.

ang iba sa kanila eh after 15 years ko since makita ulit ng personal (karamihan eh sa mga social networking sites ko na lang nakikita o nakakausap), ang ilan eh since college pa. long time no see talaga. kaya sobrang excited kami na nagkaroon kami ng pagkakataon na magkita-kitang muli at magkabalitaan kung ano na nga ba..

op kors, expected sa amin na by this time eh mga yuppies na. merong mga ilan na pamilyado na rin or nagsisimula ng gumawa ng sariling pamilya, pero karamihan eh mga career oriented at talagang nagpapayaman yata ng husto. merong mga naging nurse, merong mga naging guro, merong mga nagtatrabaho sa call center industry, merong mga naging big boss na at merong mga nagtataguyod ng sariling business. nakakatuwang isipin na naging mga kapaki-kapikanabang namin kaming mga mamayan ng bansang ito.

nakakatuwa rin na kahit all this years, may mga bagay din na hindi nagbabago. ang mga dating makukulit at maiingay, makukulit at maiingay pa rin. ang mga palaging pro-active, eh maasahan pa rin. ang isa nga eh nagdala pa talaga ng laptop para gawing registration booth para sa mga dumalo sa pagtitipon at meron pang nagdala ng mga class pictures at yearbook. meron ding iba na hindi nagbago ang mga hitsura; niloloko nga namin ang isa na kapag sinuotan namin siya ng uniform ng elemetary eh kamukhang-kamukha pa rin niya yung nasa class picture.

naging masaya naman ang pagtitipon, aside sa sandamakmak na kwentuhan ng kung ano na estado ng bawat isa sa kasalukuyan eh puno rin ng kantahan (sa RedBox, Trinoma kasi ang venue), inuman at kainan. syempre hindi maalis sa mga ganitong pagkikita ang mga tuksuhan at hiritan ng mga bagay-bagay sa nakaraan, tulad ng kung sino ang na-link kanino at mga pantukso na tawag noong kami'y mga bata pa.

pagkatapos ng pagtitipon sa RebBox ay nag-decide na tumambay muna sa Starbucks at kumain habang inaantay ang oras para tumungo sa isang comedy bar sa quezon avenue. pero hindi na ako nakasama sa gimikan na iyon. kinailangan ko na kasing samahan si girlfriend pauwi.

at dahil a picture is worth a thousand words, ito ang ilang litrato para dumagdag sa word count ng blog post na ito. hehe..

class picture!

masayang pagtitipon ang naganap, sana ay may susunod pa. at sana sa susunod eh mas marami pa ang makadalo. todo reunion na ito! hehe.











addendum:

although masaya yung naging pagtitipon, hindi naman masyadong naging maganda ang pagtatapos ng gabi. may ginawa na naman kasi akong katangahan na ikinagalit ni girlfriend. kaya ayun, tampuhan na naman kami. hay.. sorry na bebeh ko.